17/6/07

അഥകേന പ്രയുക്തോയം..

ഒരു ചെറുമന്‍
കറു കറുത്ത കുറുമന്‍
കയ്യില്‍ കാപ്പിരിക്കുഴലുള്ള
കന്നാലിചെറുക്കന്‍
അമ്പലം തീണ്ടാനെത്തി പോലും

ഒരു കുടുമന്‍
കുടവയറുള്ളവന്‍
ഒരുമുഴം നൂലില്‍ ബ്രഹ്മനെ
അളന്നവന്‍;പൂജാരി
അവനെത്തുരത്തിപോലും

ചിത്രത്തൂണിലെ കല്പ്രതിമകളും
അമ്പലമുറ്റത്തെ ചെന്തുളസികളും
നാണത്തില്‍ കുളിക്കവേ,അയാള്‍
അവന്‍‌റ്റെ നിഴല്‍ വീണിടവും
കഴുകിത്തെളിച്ചുപോലും

നിത്യവും അവന്‍‌റ്റെ പാട്ടേറ്റുപാടി
അഹമഴിയാന്‍ അകമഴിയുന്ന
പൂജാരി അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ..
അവന്‍‌റ്റെ പാദപതനത്തില്‍
മണല്‍ത്തരികള്‍ കുളിര്‍ന്നതും..
പുല്‍ക്കൊടി പുഷ്പിച്ചതും..
അവന്‍‌റ്റെ കുഴല്‍പ്പാട്ടില്‍
പയ്ക്കള്‍ ചുരന്നതും..
അവന്‍‌റ്റെ മന്ദസ്മിതം
ചിദാകാശമായുണര്‍ന്നതും..

അമ്പലപ്രാവുകള്‍
ജീവനില്ലാ വിഗ്രഹത്തോടു
കുറുകി....
“അഥകേന പ്രയുക്തോ/യം
പാപം ചരതി പൂരുഷ:“

4 അഭിപ്രായങ്ങൾ:

  1. കാലിക പ്രസക്തിയുള്ള പ്രമേയം.
    ഒരുമുഴം നൂലില്‍ ബ്രഹ്മനെ
    അളന്നവന്‍;പൂജാരി, ഈ വരി ഒത്തിരി ഇഷ്ടായി.
    നല്ല കവിതകള്‍ ഇനിയും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  2. വളരെ സന്തോഷം ആരെങ്കിലും വായിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ..“സമാനഹ്രുദയ നിനക്കായ് പാടുന്നു”

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  3. പ്രിയ സോദരന്‍...സനാതനന്‍,

    കവിത വായിച്ചു. നന്നായിരിക്കുന്നു. സംസ്കൃതം പിടിയില്ലാത്തതിനാല്‍ രസം മുഴുവന്‍ ലഭിക്കാത്തതില്‍ ഖേദമുണ്ട്‌. അവസാനത്തെ സംസ്കൃതത്തിന്റെ അര്‍ഥം ദയവായി പറഞ്ഞു തരിക. മറ്റുകല്‍പ്പനകളെല്ലാം രസകരമായിട്ടുണ്ട്‌.

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ