27/10/07

ഇന്നുമിപ്പൊഴും

കയ്യേ കയ്യേ നീയെന്റെ
വായെ പൊത്തല്ലെ
ഞാനൊന്നുറക്കെ
പറഞ്ഞോട്ടെ
ഞാനുമുണ്ടിവിടെ-
യെന്നവരറിഞ്ഞോട്ടെ

കാലേ കാലേ നീയെന്നെ
വലിച്ചുകൊണ്ടോടല്ലെ
ഞാനുമീ മണ്ണി-
ലൊന്നുറച്ചു നിന്നോട്ടെ
അവരെന്നെയും
പറിച്ചങ്ങെറിഞ്ഞോട്ടെ

കണ്ണേ കണ്ണേ നീയെന്റെ
കാഴ്ചയില്‍ കണ്ണീരൊഴുക്കല്ലേ
കണ്ടുതന്നെയെല്ലാം
ഞാനറിഞ്ഞോട്ടെ
അവര്‍ വന്നെന്റെ കാഴ്ചയും
കുത്തിപ്പൊടിച്ചോട്ടെ

നാവേ നാവേ നീയെന്റെ
ശബ്ദങ്ങളെ പാടി-
ക്കിടത്തിയുറക്കല്ലെ
ഈണമില്ലാതെ
ഞാനൊന്നുറക്കെ കൂക്കട്ടെ
അവര്‍ എന്റെശബ്ദങ്ങളും
പിഴുതെടുത്തോട്ടെ

എന്റെ ജീവനായ്
മരണവെപ്രാളപ്പെടും
പാവം ശരീരമേ
മരിക്കും വരെയീ
കുപ്പത്തൊട്ടിയില്‍
‍നീ ഒളിച്ചിരിക്കല്ലെ
എന്നെ ഒളിപ്പിച്ചിരുത്തല്ലെ

ഞാനുമിവിടെ-
യൊന്നുണ്ടായിരുന്നോട്ടെ
ഇന്നുമിപ്പൊഴും
ഉണ്ടായിരുന്നോട്ടെ.....

15 അഭിപ്രായങ്ങൾ:

  1. സനാതനാ സനാതനാ...
    ഇങ്ങനെയുള്ള നല്ല വരികള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും എഴുതിയാട്ടെ....

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  2. സുനില്‍ കൃഷ്ണന്‍2007, ഒക്‌ടോബർ 27 3:19 PM

    ഒരു 'തൂവല്‍ പോരുമേ...'

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  3. അയ്യോ എന്റെ ദൈവമേ
    സുനില്‍ ആ കുരിശില്‍ തറക്കല്ലെ എന്നെ

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  4. രണ്ടും രണ്ടല്ലെ സുനില്‍,ഒന്ന് അസ്തിത്വത്തിനുള്ള അനായാസവഴികളും.മറ്റേത് ഒളിച്ചോടുന്ന സ്വാര്‍ത്ഥതകളില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനുള്ള കുതറലുകളും,എനിക്കിവിടെയുണ്ടായിരിക്കണമെന്നെയുള്ളു അവയ്ക്ക് ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നെന്നേയുള്ളു.രണ്ടും എത്ര വ്യത്യാസം.
    ഒരു വരിയിലുള്ള സാമ്യമാണോ കുഴപ്പം

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  5. :)

    ശരീരമേ ശരീരമേ എന്ന് വിത്സന്റെ ഒരു കവിതയുണ്ണ്ട്.

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  6. ലളിതം
    Labels: പി.പി.രാമചന്ദ്രന്‍
    'ഇവിടെയുണ്ടു ഞാന്‍'
    എന്നറിയിക്കുവാന്‍
    മധുരമായൊരു
    കൂവല്‍ മാത്രം മതി.

    ഇവിടെയുണ്ടായി-
    രുന്നു ഞാനെന്നതി-
    ന്നൊരു വെറും തൂവല്‍
    താഴെയിട്ടാല്‍ മതി.

    ഇനിയുമുണ്ടാകു-
    മെന്നതിന്‍ സാക്ഷ്യമായ്‌
    അടയിരുന്നതിന്‍
    ചൂടുമാത്രം മതി.

    ഇതിലുമേറെ
    ലളിതമായ് എങ്ങനെ
    കിളികളാവി-
    ഷ്കരിക്കുന്നു ജീവനെ?

    ithaanu ppr nte kavitha
    vilsante kavitha copy past cheyyaam

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  7. ശരീരമേ, ഇന്നലെ നീ മിഴുങ്ങിയ
    ചെറുമീനുകള്‍

    അതു തന്നെ

    അല്ലാതെ ഈ പൂച്ച
    ഇന്ന് മൂന്നാം തവണയും
    നിന്ന് ചുറ്റുന്നതിനു
    മറ്റ് കാരണങ്ങളൊന്നുമില്ല

    ഇന്നലെ മിഴുങ്ങിയ മീനുകളെ,
    പിടക്കാതെ
    ആ പൂച്ചയുടെ ഉണ്ടന്‍ കണ്ണുകള്‍

    അകന്നു പോകുന്ന വരെയെങ്കിലും
    ഉദരമേ നിന്റെ തിരമാലകളുടെ
    ചെറുചലനങ്ങളാല്‍ ഉലയ്ക്കാതെ

    ശരീരമേ ശരീരമേ
    കടല്‍ക്കരയില്‍ സൂക്ഷിച്ച്

    പണ്ട് ഉള്ളില്‍ കയറിയ
    മീനുകളെല്ലാം
    ജന്മദേശം കണ്ട് കുതിച്ചാല്‍
    അവരുടെ കൂട്ടുകാര്‍
    ഓരോ കോശങ്ങളിലും
    മുട്ടിനോക്കിയാല്‍
    ശരീരമേ നിന്റെ ശരീരം
    ഒരു കരയില്‍ നിറയെ
    മീനുമ്മകളുമായി അടിഞ്ഞാല്‍

    ശരീരമേ
    നീ കൊതിയോടെ നോക്കിയതെല്ലാം
    വിശപ്പോടെ
    വലിച്ച് വാരി തിന്നതെല്ലാം
    ആര്‍ത്തിയോടെ
    വെട്ടിവിഴുങ്ങിയതെല്ലാം
    പതുക്കെ പതുക്കെ നുണഞ്ഞതെല്ലാം
    എപ്പോഴെങ്കിലും
    മുന്നിലവതരിച്ചാല്‍

    അവതരിച്ചാല്‍

    ശരീരമേ ശരീരമേ
    കുഞ്ഞുങ്ങളെ കാണുമ്പോള്‍
    മുപ്പതാണ്ട് മുന്‍പത്തെ
    മുലപ്പാല്‍ പുറത്തേക്കു പരന്നാല്‍
    കയിലപ്പവും, കരള്‍ വറുത്തതും
    കുഞ്ഞ് വായകളെ തേടിയിറങ്ങിയാല്‍

    കുടിച്ച മദ്യമെല്ലാം കൂട്ടുകാരെ
    കാണുമ്പോള്‍ ചാടിയിറങ്ങിയാല്‍
    പാതിരാവില്‍ കൂവിത്തിമിര്‍ത്താല്‍
    ആരും കേള്‍ക്കാതെ ഒരു തെറിക്കവിത ചൊല്ലിയാല്‍

    baakki ivideyundu
    http://vishakham.blogspot.com/2007/07/blog-post.html

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  8. അയ്യോ
    ഞാനൊരു സന്തോഷംകൊണ്ടു പറഞ്ഞതാണ്.
    രണ്ടു കവിതകളും ഒരു ബന്ധവുമില്ല. ശരീരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കവിതകളാണല്ലോ എന്നു കരുതി മാത്രം.

    :)

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  9. കൊള്ളാട്ടൊ...നന്നായിരിക്കുന്നു...

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  10. അക്ഷരജാലകം.ബ്ലോഗ്സ്പോട്.കോം എന്ന പേരില്‍ ഞാന്‍ പുതിയ കോളം ആരംഭിക്കുകയാണ്. ബ്ലോഗ് സാഹിത്യത്തേയും അച്ചടി സാഹിത്യത്തേയും വിലയിരുത്തുന്ന പ്രതിവാര പംക്തിയാണ്. വായിക്കണം.
    ആഗോള മലയാള സാഹിത്യത്തിന്‍റെ അവസ്ഥകളെ മുന്‍വിധികളില്ലാതെ പിന്തുടരാന്‍ ശ്രമിക്കും.
    ഇതൊരു ടെസ്റ്റ് പ്ബ്ലിഷിംങാണ്.
    എം.കെ.ഹരികുമാര്

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ