10/12/07

ശംഖനാദം

ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍
ഞാന്‍ മൌനവ്രതത്തിലായിരുന്നു.
ശബ്ദത്തിന്റെ കമ്പളം
മൌനത്തിന്റെ സൂചികൊണ്ട്
നെയ്തെടുക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍.

ഒരു മണല്‍ത്തരി പോലും
എന്റെ പാദസ്പര്‍ശം കൊണ്ട്
വേദനിച്ചിട്ടില്ലെന്ന്
എനിക്കുറപ്പുപറയാനാകും.
അത്രയ്ക്ക് മൃദുലമായിരുന്നു
എന്റെ ചലനങ്ങള്‍.

സമാധാനമായിരുന്നു
എന്റെ ധ്യാനം.
ഉറഞ്ഞുതുള്ളുന്ന കടലില്‍,
ഉപ്പുവിളയുന്ന അതിന്റെ തിരകളില്‍
ഞാന്‍ സത്യാഗ്രഹം ചെയ്തു.
അങ്ങനെയാണ് എനിക്കീ
വെളുത്ത പുറംതോട് കിട്ടിയത്.
മരിച്ചിട്ടും ഞാന്‍ ബാക്കിവച്ചുപോയ
എന്റെ മുദ്രാവാക്യം.
അനശ്വരതയിലേക്ക് ഞാന്‍
അതിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത
എന്റെ തപസ്സ്.

ഇപ്പോള്‍ കേള്‍ക്കുന്നു
ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോള്‍
എനിക്കുണ്ടാക്കാന്‍ കഴിയാതിരുന്ന
ആയിരം ശബ്ദങ്ങള്‍,
നിങ്ങള്‍ അതിലൂടെ ഉണ്ടാക്കുന്നത്.
യുദ്ധങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ്
ദിഗന്തം നടുങ്ങുമാറ്
അതിനെ മുഴക്കി
ഭീതിയുണര്‍ത്തുന്നത്.
എനിക്കുണ്ടാക്കാന്‍ കഴിയുന്ന
ഏറ്റവും ഉദാത്തമായ ശബ്ദമായി
അതിനെ വാഴ്ത്തുന്നത്.......

7 അഭിപ്രായങ്ങൾ:

  1. ശംഖേ,
    അസമധാനത്തിനുള്ള ആഹ്വാനോപാധിയാവും എന്ന് കരുതിയാണോ നീ സമാധാനത്തെ ധ്യാനിച്ച് ധ്യാനിച്ച് ഈ വെളുത്ത പുറംതോട് ഇവിടെ ബാക്കിവെച്ചു പോയത്?

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  2. ഈ ശംഖനാദം നന്നായിരിക്കുന്നു.

    -സുല്‍

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  3. സനാതനന്‍...

    ശംഖ്‌ നാദം

    പ്രാര്‍ത്ഥനകളില്‍ നിന്നുയരുമൊരു ശഖനാദം പോല്‍
    അഴകാര്‍ന്ന നിന്ന മേനിയില്‍ ആര്‌ തീര്‍ത്തതീ
    ശില്‌പ കാവ്യം........അഭിനന്ദനങ്ങള്‍

    നന്‍മകള്‍ നേരുന്നു

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  4. നല്ല ആശയം ..... ഒരു ആയുസ്സ് മുഴുവനും ശബ്ദമുണ്ടക്കാതെ ജീവിച്ചത് കാരണമായിരിക്കും ശംഖിന്റെ നാദത്തിനു ഇത്ര ഗാംഭീര്യം

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  5. " സമാധാനമായിരുന്നു
    എന്റെ ധ്യാനം.
    ഉറഞ്ഞുതുള്ളുന്ന കടലില്‍,
    ഉപ്പുവിളയുന്ന അതിന്റെ തിരകളില്‍
    ഞാന്‍ സത്യാഗ്രഹം ചെയ്തു.
    അങ്ങനെയാണ് എനിക്കീ
    വെളുത്ത പുറംതോട് കിട്ടിയത്. "


    നല്ല വരികളും വരയും

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  6. മനോഹരമായ കംബളം . ആദ്യത്തേയും അവസാനത്തേയും ഖണ്ഡികകള്‍ ഭംഗിയായി യോജിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു ശരിയായ അനുപാതത്തില്‍ പാകിയ ഊടും പാവും പോലെ.

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ