11/7/08

നാവുകള്‍

"അതെയതെ...അതെയതെ"
ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം ശരിവച്ചു
ഊഴം വച്ചെന്നപോലെ
ഓരോരുത്തരും പറയുകയും
ഉറച്ച സത്യമെന്നവണ്ണം
എല്ലാവരും തലകുലുക്കുകയും
ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു
അതെയതെ..അതെയതെ...

അതെയതെ..അതെയതെ
എന്നവാക്കുകള്‍ കൂടിച്ചേര്‍ന്ന്
ഒരു വലിയമരത്തിന്റെ
ചില്ലകള്‍ പോലെ പടര്‍ന്നു

ഇലകള്‍ കാറ്റിലെന്നപോലെ
നാവുകള്‍ താളത്തില്‍
ആടിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു
അതെയതെ..അതെയതെ..

പറഞ്ഞും കേട്ടും മടുത്തപ്പോള്‍,
ഉറക്കം വന്നുവിളിച്ചപ്പോള്‍
എല്ലാവരും കിടക്കമുറികളിലേക്ക്
പിരിഞ്ഞുപോയി

അപ്പോഴാണതു കാണുന്നത്

അല്ലയല്ല..അല്ലയല്ല
എന്ന് ആഴത്തില്‍
എഴുതിയിരുന്ന ചിലനാവുകള്‍
തളിരിലകളെന്നപോലെ
മണ്ണില്‍ ചവിട്ടേറ്റ് കിടക്കുന്നത്....

14 അഭിപ്രായങ്ങൾ:

  1. ചവുട്ടിയരയ്ക്കപ്പെട്ട ഒറ്‌റയാന്‍ നാവുകളുടെ കവിത.

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  2. സനാതനന്‍,
    സത്യം,മുഖം മൂടിയിടാതെ,
    അതെയതെ..എന്നുപറയും.
    അസത്യം മുഖം മൂടിയിട്ട്,
    അല്ല.അല്ല,എന്നു പറയും.
    അല്ലേ?

    സ്നേഹത്തോടെ,
    ചേച്ചി..

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  3. സനലേ,
    എന്തൊക്കെയോ ഓര്‍മ്മ വന്നു. എപ്പോഴും കഥയുടെ അന്ത്യം ഒരുപോലെ ആയതു കൊണ്ടാവാം.

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  4. അവസാന വരികളിലൂടെ അട്ടിമറിക്കുന്ന നിന്റെ കവിതകൾ.വീണ്ടും വീണ്ടും അമ്പരിപ്പിക്കുന്നു

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  5. ചവിട്ടേറ്റവ എഴുന്നേറ്റു വരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ട്,നേരമുണ്ട്...
    nannaayi sanal

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  6. നല്ല ചിന്ത....എല്ലാ വരികളും ഇഷ്ടമായി....ഈ അതെയതെകളുടെ ഇടയിലാണല്ലോ നാം എല്ലാവരും ജീവിക്കുന്നത്...

    സസ്നേഹം,

    ശിവ.

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  7. ശക്തമായൊരാശയം ലളിതമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  8. സനാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ‍ാ...

    ഇതിപ്പൊഴേ കണ്ടുള്ളൂ.. സജിയുടെ ലിങ്കില്‍ നിന്ന്

    ഇതൊക്കെയാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. അതെ. :)

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  9. എത്ര വട്ടം അതെയതെ...അതെയതെ എന്നു പറഞ്ഞാലും അറിഞ്ഞാലും അതിന്റെയൊക്കെ അടിയില്‍ ആഴത്തില്‍ നേതി നേതി എന്ന്‌ ആരൊ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നുവല്ലേ............

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  10. ഉയര്‍ത്തെഴുനേല്‍ക്കും. തീര്‍ച്ച

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ