12/6/11

തിരിച്ചറിവുകൾ

കലാസൃഷ്ടികളുടെ മൂല്യം വിപണിയുമായി അഭേദ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്ക് ഈ അടുത്ത ദിവസങ്ങളിലാണ് മനസിലായത്. വളരെ ലളിതമാണ് ആ തത്വം. നമ്മുടെ പറമ്പിൽ നാം ഒരു മാവ് നടുന്നു. കന്നുകാലികൾ കടിക്കാതെയും വേനലിൽ ഉണങ്ങാതെയും നാമതിനെ വർഷങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നു.ഒടുവിൽ അത് പൂത്തു കായ്ക്കുന്നു.അപ്പോഴും നാം അതിനെ മൂത്ത് പാകമാകുന്നതുവരെ സംരംക്ഷിക്കുന്നു. ഈ മാങ്ങയെ നമുക്ക് സൃഷ്ടിയുമായി ഉപമിക്കാം. ഇനി അതിന്റെ മൂല്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ വിപണിയുടെ സ്വാധീനം എങ്ങനെയാണെന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം.

കൃത്യസമയത്ത് അതിനെ പറിച്ചെടുത്ത് ഏത് വിപണിയിൽ കൊണ്ട് ചെന്നാലാണ് അതിന് ശരിക്കുള്ള ആവശ്യക്കാർ ഉള്ളതെന്ന് മനസിലാക്കി ആ വിപണിയിൽ അതിനെ കൊണ്ടുപോയി വില്പനയ്ക്ക് വെച്ച് കരുതലോടെയുള്ള വിലപേശലുകൾ നടത്തി അതിനെ വിൽക്കുന്നു എന്നു വെയ്ക്കുക. നിങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിക്ക് ഒരു നിശ്ചിത വില കിട്ടും. വില കൊടുത്തു വാങ്ങുന്നവൻ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി നന്നായി കഴുകി വൃത്തിയായി മുറിച്ച് ഓരോ കഷണവും ആസ്വദിച്ച് തിന്നും. നിങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു വിലയുണ്ട്.

ഇനി സംഭവിക്കുന്നത് മറിച്ചാണെന്ന് വെയ്ക്കുക. നിങ്ങളുടെ മാവ് കായ്ക്കുന്നതോടെ നിങ്ങൾ ആത്മസംതൃപ്തി എന്ന കള്ള സന്യാസത്തിൽ മുഴുകി വീട്ടിൽ കയറിയിരുന്ന് കഞ്ചാവു വലിച്ചവനെപ്പോലെ സ്വയം മന്ദഹസിച്ചുകൊണ്ട് ആത്മരതിയിലാറാടുന്നു.ഒന്നുകിൽ നിങ്ങളുടെ മാവിലെ മാങ്ങ മൂത്ത് പഴുത്ത് നിലത്ത് വീണ് ചീഞ്ഞുപോകും അല്ലെങ്കിൽ എലിയോ കിളികളോ തിന്ന് കാഷ്ടിക്കും.ഇനി ഇതൊന്നും അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും വിവരം കെട്ട പിള്ളേർ അതിനെ എറിഞ്ഞു തള്ളിയിടും വെറുതേ കിട്ടിയതല്ലേ എന്ന ലാഘവത്തോടെ ഒന്നോ രണ്ടോ കടി കടിച്ച് അഴുക്കുചാലിൽ വലിച്ചെറിഞ്ഞു പോകും. ഇതിൽ ഏത് തന്നെ സംഭവിച്ചാലും നിങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിക്ക് പുല്ലുവിലപോലുമില്ല.

ഒരു സൃഷ്ടിയെ വില്പനയ്ക്ക് കൊണ്ടുനടക്കുന്നതിലും പ്രതിഫലം ചോദിക്കുന്നതിലും വിലപേശുന്നതിലും ഒക്കെയുള്ള എന്റെ എല്ലാ ചമ്മലുകളും ഇപ്പോൾ പമ്പ കടന്നിരിക്കുന്നു. എന്റെ എഴുത്തിനും എന്റെ കഴുത്തിനും ഒരേ വിലയാണ് സഹോദരാ എന്ന് പറയാൻ ഞാൻ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു.

1 അഭിപ്രായം: