30/6/12

ഉസ്താദ് ഹോട്ടലില്‍ നിന്നും സിനിമയുടെ മണം..




അതൊക്കെ ഒരു കാലം! എന്ന് മലയാള സിനിമയില്‍ ക്ലാസിക്കുകളുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കാലത്തെക്കുറിച്ച് മധ്യവയസ്സുകഴിഞ്ഞ, തിയേറ്ററില്‍ പോയി ഒരൊറ്റ സിനിമപോലും കാണാത്ത സിനിമാ പ്രേമികള്‍ നെടുവീര്‍പ്പിട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് തമിഴില്‍ പരുത്തിവീരനും, സുബ്രഹ്മണ്യപുരവും, വെണ്ണിലാ കബഡിക്കുഴുവുമൊക്കെ സൂപ്പര്‍താരചിത്രങ്ങള്‍ക്കുമേല്‍ അട്ടിമറിവിജയം കൈവരിച്ചുകൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ തിയേറ്ററുകളിലും എത്തുന്നതും മലയാളത്തില്‍ എന്തുകൊണ്ട് ഇത്തരം ഗൌരവമുള്ള സിനിമാ സംരംഭങ്ങളുണ്ടാകുന്നില്ല എന്ന ചര്‍ച്ചകളുയര്‍ത്തുന്നതും. തമിഴിനെക്കണ്ട് പഠിക്കൂ.. എന്ന് നെടുവീര്‍പ്പുകാര്‍ തട്ടി മൂളിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അപ്പോഴും അവരാരും മലയാളത്തില്‍ വല്ലപ്പോഴും ഇറങ്ങുന്ന നല്ല സിനിമകള്‍ കാണാന്‍ പോലും തിയേറ്ററില്‍ പോയില്ല. കയ്യൊപ്പും, ടി.ഡി.ദാസനും, ആത്മകഥയും, പാലേരി മാണിക്യവുമൊന്നും ആരും കണ്ടില്ല. അല്ലെങ്കില്‍ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു. തമിഴില്‍ ഇറങ്ങുന്ന എല്ലാ ‘പടങ്ങളേയും‘ നല്ല സിനിമ എന്ന ഗണത്തില്‍ അവര്‍ പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.

തിയേറ്ററില്‍ പോയി സിനിമ കാണാത്ത ഇക്കൂട്ടരുടെ നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍ക്കും പോയകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പൊങ്ങച്ചത്തിനും മേല്‍ വന്നു വീണ കനത്ത അടിയായിരുന്നു. ട്രാഫിക്കിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത വിജയം. തമിഴ് സിനിമ എഴുപത് - എണ്‍പതുകളിലെ മലയാള സിനിമയുടെ അതേ ചേരുവകള്‍ എടുത്തു കളിക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും അതിലേക്ക് തിരിച്ചു പോവുകയല്ല മലയാളസിനിമ ചെയ്യേണ്ടതെന്നും വിളിച്ചു പറയുകയായിരുന്നു ട്രാഫിക്. ആ സിനിമയെക്കുറിച്ചുള്ള എന്തൊക്കെ വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ നിലനില്‍ക്കുമെങ്കിലും പറഞ്ഞു വന്ന രീതികളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ഫോര്‍മുലകളും സൂപ്പര്‍ താരങ്ങളുമില്ലാതെ സിനിമ നിര്‍മിച്ചാലും സിനിമയുടെ മാജിക് അതിലുണ്ടെങ്കില്‍ അത് വിജയിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുമെന്ന് ഉറപ്പിക്കുകയായിരുന്നു ആ ചിത്രം. അതേത്തുടര്‍ന്ന് ട്രാഫിക്കിന്റെ നിര്‍മാതാവ് ലിസ്റ്റിന്റെ മാജിക് ഫ്രെയിംസ് നിര്‍മിച്ച ചാപ്പാകുരിശും മലയാള സിനിമ എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തിയ ചിത്രമാണ്. ആദ്യചിത്രത്തില്‍ രാജേഷ് പിള്ള എന്ന സംവിധായകന്‍ തന്റെ കസേര ഉറപ്പിച്ചെങ്കില്‍, രണ്ടാമത്തെ ചിത്രത്തില്‍ സമീര്‍ താഹിര്‍ എന്ന ക്യാമറാമാന്‍ സംവിധായകന്‍ എന്ന് കിരീടം മാറ്റിയണിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മാജിക് ഫ്രെയിംസിന്റെ മൂന്നാമത്തെ ചിത്രം ഉസ്താദ് ഹോട്ടല്‍ പ്രേക്ഷകരില്‍ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്ന ആകാംക്ഷയും വളരെ വലുതായിരുന്നു. രാജേഷ് പിള്ളയുടെ രണ്ടാമത്തെ ചിത്രമായിരുന്നു ട്രാഫിക് എങ്കിലും ആദ്യ ചിത്രം അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു വിലാസം ഉണ്ടാക്കി നല്‍കിയിരുന്നില്ല. അതുപോലെ തന്നെ ക്യാമറാമാന്‍ എന്ന നിലയില്‍ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട ആളായിരുന്നു സമീര്‍ താഹിര്‍ എങ്കിലും സംവിധായകനെന്ന നിലയില്‍ സ്വയം തെളിയിച്ചിരുന്നില്ല അദ്ദേഹം. എന്നാല്‍ ഉസ്താദ് ഹോട്ടലിന്റെ കാര്യം അങ്ങനെയല്ലായിരുന്നു. അന്‍വര്‍ റഷീദ് എന്ന സൂപ്പര്‍ഹിറ്റ് സംവിധായകനും അഞ്ജലി മേനോന്‍ എന്ന കഴിവു തെളിയിച്ച സംവിധായികയും ഒത്തുചേരുന്ന ചിത്രമെന്ന നിലയില്‍ പ്രതിക്ഷകള്‍ ഏറെയായിരുന്നു.പ്രതീക്ഷയുടെ വാഗ്ദാനങ്ങളുമായി വരുന്ന ചിത്രങ്ങളുടെ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാല്‍ മിക്കവാറും എല്ലാം ആദ്യ ഷോ കഴിയുമ്പോള്‍ നിരാശയുടെ മൌനത്തിലേക്ക് മുങ്ങിപ്പോകുന്നതാണ് കാണാന്‍ കഴിയുക. എന്നാല്‍ മാജിക് ഫ്രെയിംസിന് അതിന്റെ മൂന്നാമത്തെ ചിത്രത്തെയും പ്രേക്ഷകരുടെ പ്രതീക്ഷകള്‍ക്കൊപ്പം ഒരുപക്ഷെ അതിലപ്പുറത്തേക്ക് ഉയര്‍ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നുതന്നെ പറയണം.

രഞ്ജിത്ത് ഒരുമിപ്പിച്ച കേരള കഫേയില്‍ അന്‍വര്‍ റഷീദ് സംവിധാനം ചെയ്ത ബ്രിഡ്ജ് എന്ന സിനിമ, അതുവരെ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചുണ്ടായിരുന്ന ഇമേജുകളെ മുഴുവന്‍ തട്ടിത്തകര്‍ക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു. (ബ്രിഡ്ജ് എന്ന സിനിമ നായകന്റെ പക്ഷത്തു നില്‍ക്കുന്നു എന്ന നിലയ്ക്ക് എനിക്കുള്ള വിയോജിപ്പ് അങ്ങനെ നില്‍ക്കുമ്പോഴും http://sanathanan.blogspot.in/2009/11/blog-post_9492.html) കേരള കഫേയില്‍ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട ചിത്രവും ബ്രിഡ്ജ് തന്നെയായിരുന്നു.  കേരള കഫേയിലെ തന്നെ ഹാപ്പി ജേര്‍ണി എന്ന ചിത്രം സംവിധാനം ചെയ്ത അഞ്ജലി മേനോനും അന്ന് വളരെയധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. സിനിമ എന്ന മാധ്യമത്തെ സത്യസന്ധതയോടെ സമീപിക്കുമ്പോള്‍ അതിന് സ്വതവേയുണ്ടാകുന്ന ശക്തിയും ഊര്‍ജ്ജവുമായിരുന്നു ബ്രിഡ്ജിന്റേയും ഹാപ്പി ജേര്‍ണിയുടേയും സവിശേഷതകള്‍. അതേ സത്യസന്ധത തന്നെയാണ് ഉസ്താദ് ഹോട്ടലിനേയും ശ്രദ്ധേയമാക്കുന്ന സവിശേഷത എന്നെനിക്കു തോന്നുന്നു. തുടക്കം മുതല്‍ ഒടുക്കം വരെ ഒരിടത്തും ഏച്ചുകെട്ടലുകളും നാടകീയതയും തോന്നിക്കാതെ സിനിമ എന്ന ദൃശ്യമാധ്യമത്തിന്റെ സാധ്യതകള്‍ ലാളിത്യത്തോടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ദൃശ്യശകലങ്ങളും, എല്ലാ അഭിനേതാക്കളും, എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും ഒട്ടും അതിഭാവുകത്വമില്ലാതെ ചേരുന്ന ഒരു സിനിമയ്ക്ക് മാത്രം നല്‍കാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരനുഭൂതി ഉസ്താദ് ഹോട്ടല്‍ നല്‍കുന്നുണ്ട്. ഇനിയും ആയിരം കഥകള്‍ പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത ഒരു സംസ്കാരമാണ് നമ്മുടെ മണ്ണിനും ഇവിടെ ജീവിക്കുന്ന വൈവിധ്യമുള്ള ജനതയ്ക്കുമുള്ളതെന്ന തിരിച്ചറിവു കൂടി നല്‍കുന്നുണ്ട് ഉസ്താദ് ഹോട്ടല്‍.

ട്രാഫിക് എന്ന സിനിമ കണ്ടിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒരു തിരക്കഥാകൃത്തിന്റെ സിനിമയെന്ന്‍ പറയാനാണ് തോന്നിയതെങ്കില്‍ വളരെ മനോഹരമായ ഒരു തിരക്കഥയാണ് ഉസ്താദ് ഹോട്ടലിന്റേതെങ്കിലും സംവിധായകന്റെ സിനിമ എന്നല്ലാതെ അതേക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനേ കഴിയുന്നില്ല. ദുല്‍ക്കര്‍ സല്‍മാന്‍, തിലകന്‍, മാമുക്കോയ, നിത്യാ മേനോന്‍, സിദ്ധിഖ് ഇവരൊക്കെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങള്‍ മറ്റൊരാള്‍ ചെയ്യുന്നതേക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. കഥാ‍പാത്രങ്ങളോരോന്നും വ്യക്തി മുദ്രപതിപ്പിച്ചാണ് കടന്നു പോകുന്നത്. കരീമിക്കയെ അവതരിപ്പിച്ച തിലകനെ ഇടക്കാലത്ത് അഭിനയിക്കുന്നതില്‍ നിന്ന് വിലക്കിയ സംഘടനാ നടപടിയെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചപ്പോള്‍ സിനിമയില്‍ ഒരിടത്ത് ദുല്‍ക്കറിന്റെ കഥാപാത്രം ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി പറയാനോങ്ങി വിഴുങ്ങിയ വാക്ക് തികട്ടി വരുന്നു. ദൈവത്തെ തെറിവിളിക്കാന്‍ പോലും ഒരു യഥാര്‍ത്ഥ സിനിമയ്ക്ക് ഒരു സെന്‍സര്‍ബോര്‍ഡിനേയും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ലെന്ന് പറയാതെ പറഞ്ഞ ആ വാക്കിന് അഞ്ജലീ മേനോനും അത് കൃത്യമായി ഒപ്പിയെടുത്ത അന്‍വര്‍ റഷീദിനും അത് മനോഹരമാക്കിയ ദുല്‍ക്കറിനും മനോഹരമായ ഒരു സിനിമയ്ക്ക് മാജിക് ഫ്രെയിംസിനും അനുമോദനങ്ങള്‍.


28/6/12

ഹലോപ്പതി...!



ഏഴെട്ടുമാസം വരും എന്റെ അയല്‍ക്കാരിയായ പെണ്‍കുട്ടി പനിവന്നു മരിച്ചിട്ട്. പനി നാലഞ്ചു ദിവസം കുറയാതെ നിന്നപ്പോള്‍ അവളുടെ അച്ഛനമ്മമാര്‍ നെയ്യാറ്റിന്‍കര ഗവ. ജില്ലാ ആശുപത്രിയില്‍ കുട്ടിയേയും കൊണ്ട് പോയിരുന്നു. അധികം പരിശോധനകളൊന്നും നടത്താതെ സാധാരണ ആന്റി ബയോട്ടിക്കുകളും പാരാസെറ്റമോളും കൊടുത്ത് അവളെ ഡോക്ടര്‍ വീട്ടിലേക്കയച്ചു. പനി കുറഞ്ഞില്ല. നില വഷളായപ്പോള്‍ അവര്‍ പിറ്റേന്ന് വീണ്ടും ആശുപത്രിയിലേക്ക് പോയി. അന്നും അതുതന്നെ സംഭവിച്ചു. പ്രശ്നമൊന്നുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് അവളെ അഡ്മിറ്റ് പോലും ചെയ്യാതെ ഡോക്ടര്‍ മടക്കി അയച്ചു. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍ കുട്ടി ചോര ഛര്‍ദ്ദിച്ചു കുഴഞ്ഞു വീണു. ആശുപത്രിയിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും മരിച്ചു. വിദ്യാഭ്യാസമൊന്നുമില്ലാത്ത, കൂലിപ്പണിചെയ്ത് അന്നന്നത്തെ അന്നം നേടുന്ന മാതാപിതാക്കള്‍ നിലവിളിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. ഡോക്ടര്‍ക്കെതിരെ, ചികിത്സാപ്പിഴവുകളുടെ ചൂണ്ടുവിരല്‍ കത്തിയെങ്കിലും അത് ഉടന്‍ തന്നെ കെട്ടു. പരാതിയുണ്ടെങ്കില്‍ പോസ്റ്റുമോര്‍ട്ടം ചെയ്യേണ്ടിവരും എന്ന ഒറ്റ വാചകത്തില്‍ പരാതിയില്ല എന്ന് അവര്‍ ഒപ്പിട്ടുകൊടുത്തു. പിന്നീടതേക്കുറിച്ചവരോട് സംസാരിച്ചപ്പോള്‍ കുട്ടിയുടെ ശരീരം കീറിമുറിക്കുന്നത് സഹിക്കില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് അന്നങ്ങനെ ചെയ്തതെന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞു.

ഇതിപ്പോള്‍ പറയുന്നത്, നമ്മുടെ അലോപ്പതി ചികിത്സാ സമ്പ്രദായങ്ങള്‍ സാധാരണക്കാരനെ എത്രമാത്രം ശ്രദ്ധയോടെയാണ് ചികിത്സിക്കുന്നതെന്ന് ഓര്‍മിപ്പിക്കാനാണ്. പണവും സ്വാധീനവുമുണ്ടെങ്കില്‍, അത്യാവശ്യം നാവുയര്‍ത്തി സംസാരിക്കാനുള്ള കെല്പെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമേ സര്‍ക്കാരാശുപത്രികളില്‍ മാന്യമായ ചികിത്സ ലഭിക്കൂ എന്നതാണവസ്ഥ. മാസത്തില്‍ ഒന്നുരണ്ടുതവണയെങ്കിലും സര്‍ക്കാരാശുപത്രികളില്‍ പോകേണ്ടിവരുന്നതുകൊണ്ട് നേരിട്ടറിയാം. രോഗം ഒരു കുറ്റമാണെന്ന മട്ടിലാണ് രോഗികളോടുള്ള പെരുമാറ്റം. നൂറും ഇരുനൂറും രോഗികള്‍ കിടക്കുന്ന വാര്‍ഡുകളില്‍ ആകെയുണ്ടാവുക രണ്ടോ മൂന്നോ സിസ്റ്റര്‍മാരാകും. ഒരിക്കല്‍ സര്‍ക്കാരാശുപത്രിയില്‍ പോയിട്ടുള്ളവര്‍ എന്തെങ്കിലും നിവൃത്തിയുണ്ടെങ്കില്‍ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിലേ പോകൂ. സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയില്‍ പോകാന്‍ കഴിവില്ലാത്തവര്‍ ഒരു വഴിയുമില്ലെങ്കിലേ ആശുപത്രിയില്‍ തന്നെ പോകണമെന്ന് ചിന്തിക്കൂ. ആശുപത്രിയില്‍ പോകും മുന്‍പ് തന്നെ മനസു തയാറെടുത്തിരിക്കും, എത്ര വലിയ അവഗണനയും സഹിക്കാന്‍, എത്ര വലിയ അനീതിയ്ക്കും കണ്ണടയ്ക്കാന്‍. ഇതാണവസ്ഥ. ഇതു പക്ഷേ സാധാരണക്കാരന്റെ കാര്യം മാത്രമാണ്. കയ്യില്‍ കാശുള്ളവന് ഇതൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമല്ല. അവന്റെ സങ്കല്പത്തിലെ ആശുപത്രിയുടെ അകത്തളം ടിവിയും എസിയുമുള്ള ഒരു വിശ്രമമുറിയായിരിക്കും. അവന്‍ രോഗം വരുന്നതിനു മുന്നേ ആശുപത്രി സ്വപ്നം കാണാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവനാകും.

സാധാരണക്കാരന്‍ പനിമുതല്‍ കാന്‍സര്‍ വരെയുള്ള രോഗങ്ങളില്‍ അലോപ്പതിയല്ലാതെ മറ്റെന്തെങ്കിലും ശമനമാര്‍ഗമുണ്ടോ എന്ന് തേടിപ്പോകുന്നത് ഇങ്ങനെയൊരവസ്ഥയിലാണ് . മന്ത്രവാദം മുതല്‍ ഗോമൂത്രം വരെയും ലാടം മുതല്‍ ഹോമിയോപ്പതി വരേയുമുള്ള എല്ലാത്തിനും അവന്‍ തലവെച്ചുകൊടുക്കുന്നതും മറ്റൊന്നുകൊണ്ടുമല്ല. ശാസ്ത്രീയമായി തെളിയിക്കപ്പെടാത്തത് എന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം അവന്‍ ഒന്നിനേയും നിഷേധിക്കുകയില്ല. ഉടന്‍ മരിച്ചുപോകുന്ന വിഷമൊഴികെ എല്ലാം സസന്തോഷം സ്വന്തം ശരീരത്തില്‍ പ്രയോഗിക്കാന്‍ അവന്‍ തയാറാകും. അതിന്റെ പേരില്‍ അവനെ അധിക്ഷേപിക്കുകയും പുച്ഛിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവര്‍ ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും അവന്റെ ആശുപത്രിയാതനകളിലൂടെ കടന്നുപോകണം. അതറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാല്‍, അലോപ്പതിയല്ലാതെ, ആശുപത്രിയില്‍ പോകാതെ, അല്ലെങ്കില്‍ ആശുപത്രിയില്‍ പോയാലും അധികനാള്‍ കഴിയേണ്ടിവരാതെ രോഗം മാറുമോ എന്ന അന്വേഷണങ്ങള്‍ അവന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നുണ്ടാകുന്നതില്‍ തെറ്റുപറയാന്‍ കഴിയാതെ വരും. രോഗത്തിന് സ്വന്തമായി മെഡിക്കല്‍ സ്റ്റോറില്‍ പോയി മരുന്നു വാങ്ങിക്കഴിക്കുന്നതും, ചുറ്റുവട്ടത്തെ പച്ചിലകളില്‍ നിന്നും മരുന്നുകണ്ടെത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതും രണ്ടായി കാണണം. ഒറ്റമൂലികളെന്ന് വിളിച്ചു കളിയാക്കുന്ന ചിലതിലെങ്കിലും ചില്ലറ അസുഖങ്ങളെ ഭേദമാക്കാനുള്ള രാസവസ്തുക്കള്‍ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് ഇപ്പറയുന്ന ശാസ്ത്രീയമായിത്തന്നെ തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ. അത് തുളസിയിലക്കഷായമായിക്കോട്ടെ ചുക്കുകാപ്പിയായിക്കോട്ടെ അലോപ്പതിക്കെതിരെയുള്ള വെല്ലുവിളിയായല്ല, പ്രകൃതിയില്‍ നിന്ന് പുതിയ അറിവുകള്‍ നേടാനുള്ള സാഹസമായി കരുതുന്നതാണ് നല്ലത്. അത്തരം സാഹസങ്ങള്‍ മനുഷ്യന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള യാത്രയ്ക്ക് ഗുണം ചെയ്യുകയേ ഉള്ളു.

 അലോപ്പതിമാത്രമാണ് ശാസ്ത്രീയമെന്ന രീതിയിലുള്ള വാദമുഖങ്ങളുന്നയിക്കുന്നവര്‍ ആയുര്‍വേദവും, സിദ്ധയും, യുനാനിയും, ഹോമിയോപ്പതിയും എന്തിന് ലാട വൈദ്യവും നാട്ടുവൈദ്യവും വരെയുള്ള ചികിത്സാ രീതികളില്‍ മരുന്നുകൊണ്ട് രോഗം മാറുന്നോ എന്നല്ല, മരുന്നിന് ശാസ്ത്രീയമായ തെളിവുണ്ടോ എന്നാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്. ചുക്കുകാപ്പികൊണ്ട് പനിമാറും എന്നു പറയുമ്പോള്‍ പനിമാറുമോ എന്നല്ല ചുക്കിന് ശാസ്ത്രീയതയുണ്ടോ എന്നാണവര്‍ ചോദിക്കുക. അത്തരം ചോദ്യങ്ങള്‍ തീര്‍ച്ചയായും നല്ലതു തന്നെ. ചുക്കിന്റെ ശാസ്ത്രീയത കണ്ടെത്താനുള്ള ഒരു വാതിലാണതെങ്കില്‍ ‍. എന്നാല്‍ സംഭവിക്കുന്നത് മിക്കപ്പോഴും മറിച്ചാണ്. ചുക്കു വാദികളും ചുക്ക് വിരുദ്ധരും എന്ന രണ്ടു തട്ടില്‍ അണിനിരന്ന് ചുക്ക് ഗുണങ്ങളും ചുക്കു ദോഷങ്ങളും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധമായി അത് മാറും. വിജയത്തിനായി ഗുണങ്ങളെ തമസ്കരിക്കാനും ദോഷങ്ങളെ പെരുപ്പിച്ചു കാട്ടാനും ഒരുപക്ഷം ശ്രമിക്കും മറുപക്ഷം തിരിച്ചും.

അലോപ്പതിക് മരുന്നുകള്‍ പരിശോധിച്ചുറപ്പുവരുത്തുന്ന അതേ സമ്പ്രദായം കൊണ്ട് ഇതര ചികിത്സാരീതികളിലെ മരുന്നുകള്‍ പരിശോധിച്ചുറപ്പുവരുത്തണമെന്ന് ശഠിക്കുന്നതില്‍ എന്തര്‍ത്ഥമാണുള്ളതെന്ന് മനസിലാകുന്നില്ല. നിശ്ചയമായും അലോപ്പതി അതിന്റെ കൃത്യതകൊണ്ടും ശാസ്ത്രീയമായി പരീക്ഷിച്ചുറപ്പിക്കലിനുള്ള അതിന്റെ മാര്‍ഗങ്ങള്‍ കൊണ്ടും മരുന്നുശാസ്ത്രങ്ങളില്‍ മുകള്‍ത്തട്ടില്‍ തന്നെയാണ്. എന്നാല്‍ അതിന്റെ രീതികളില്‍ നിന്നും വളരെ വ്യത്യസ്തമായ മറ്റ് ചികിത്സാ പദ്ധതികളൊക്കെ അലോപ്പതി പിന്തുടരുന്ന അതേ മാര്‍ഗങ്ങളിലൂടെത്തന്നെ തങ്ങളുടെ ശാസ്ത്രീയത തെളിയിക്കണമെന്ന് പറയുന്നതില്‍ എന്തര്‍ത്ഥം? ഒരു പ്രത്യേകതരം രാസവസ്തു ഒരു രോഗത്തിന് ഉപയോഗിക്കാമോ എന്നും അതിന് പാര്‍ശ്വഫലങ്ങള്‍ ഉണ്ടോ എന്നും പരിശോധിക്കുന്ന അതേ രീതിയില്‍ തന്നെ, ഒരു പ്രത്യേകതരം ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയോ കഴിക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്തുകൊണ്ട് ഒരു രോഗം ചികിത്സിക്കാം എന്നവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു ചികിത്സാ പദ്ധതിയിലെ മരുന്നുകള്‍ പരിശോധിക്കണമെന്നുണ്ടോ? അതു പ്രത്യേകിച്ചും തലമുറകളായി ആളുകള്‍ ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നതോ, പെട്ടെന്ന് കുറച്ചുപേര്‍ സ്വമനസാലെ സാഹസം പോലെ സ്വയം പരീക്ഷണവസ്തുവായിക്കൊണ്ട് അനുഭവങ്ങളിലൂടെ തെളിയിച്ചതോ ആണെങ്കില്‍..?

23/6/12

ഡെങ്കിയോട് പയറ്റാം പപ്പായത്തണ്ടുകൊണ്ട് !!


നാടുമുഴുവന്‍ ഡെങ്കിയാണ്. വെറും പനിവന്ന് ആളുകള്‍ കണ്ട് കണ്ടിരിക്കെ മരിച്ചുപോകുന്ന ഭീകരമായ അവസ്ഥ. പ്ലേറ്റ് ലറ്റ്സിന്റെ എണ്ണം വളരെവേഗം താഴുന്നതാണ് ഡെങ്കി മാരകമാകുന്നതിന് ഒരു കാരണം. രക്തലോമികകള്‍ തകര്‍ന്ന് ആന്തരിക രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാകാതെ നോക്കുന്നത് രക്തത്തിലെ പ്ലേറ്റ് ലെറ്റുകളാണ്.സാധാരണയായി 1.5 ലക്ഷം മുതല്‍ 4.5 ലക്ഷം വരെ പ്ലേറ്റ് ലറ്റുകള്‍ വേണ്ടിടത്ത് ഡെങ്കി അത് വളരെ വേഗം അന്‍പതിനായിരത്തിലും താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. രക്തകോശങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന മജ്ജയുടെ പ്രവര്‍ത്തനം മന്ദഗതിയിലാവുന്നതും ഡെങ്കു വൈറസ് പ്ലേറ്റ്ലറ്റുകളെ നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ് കാരണം. പ്ലേറ്റ് ലറ്റുകളുടെ എണ്ണം ക്രമാതീതമായി താഴുന്നത് ആന്തരിക രക്തസ്രാവം ഉണ്ടാക്കുകയും രോഗം മാരകമാക്കുകയും ചെയ്യും

രണ്ടുമൂന്നു മാസങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് എറണാകുളത്ത് നാടോടിമന്നന്റെ ആദ്യ ഷെഡ്യൂള്‍ ഷൂട്ട് നടക്കുമ്പോള്‍. എനിക്ക് കടുത്ത പനി പിടിച്ചു. ആറു ദിവസത്തോളം പനിമാറാന്‍ കാത്തെങ്കിലും ഭേദമാകാത്തതുകൊണ്ട് ഷൂട്ടിംഗ് പൂര്‍ത്തിയാകുന്നതിനു മുന്‍പ് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ടിവന്നു. അപ്പോഴാണ് ചിന്ത എന്ന എന്റെ സുഹൃത്ത് ഡെങ്കു ഭീഷണിയെക്കുറിച്ചും പ്ലേറ്റ് ലറ്റ് കുറഞ്ഞാലുണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചും പറഞ്ഞത്. അവള്‍ക്ക് എവിടെനിന്നോ കിട്ടിയ ലൊടുക്കു വിദ്യ എനിക്കുപദേശിച്ചു തരാനും മറന്നില്ല. ഡെങ്കുവിനെ തോല്പിക്കാന്‍ പപ്പായ ഇലയുടെ ജ്യൂസ്. പപ്പായയുടെ ഇലകള്‍ നന്നായി കഴുകി മിക്സിയിലടിക്കുക്ക അരിച്ചെടുക്കുക ഒരോ ഗ്ലാസുവീതം രാവിലേയും വൈകുന്നേരവും കുടിക്കുക. അതായിരുന്നു ആ ലൊടുക്കു മരുന്ന്. എനിക്ക് ഡെങ്കിയാണോ എന്ന് പരിശോധിച്ചുപോലുമില്ലെങ്കിലും. കയ്പാണ് കുടിക്കുമോ എന്നുള്ള പുരികം ചുളിക്കലുകളെ വെല്ലുവിളിക്കാനായി പാവയ്ക്കാ നീരിനെക്കാള്‍ കയ്പുള്ള ആ പാനീയം ഞാന്‍ രണ്ടുനാലു ഗ്ലാസ് കുടിച്ചിരുന്നു. അന്ന് പനിമാറി. അത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്നറിയില്ല. പനിയ്ക്കുമില്ലേ ഒരു എക്സ്പയറി ഡേറ്റൊക്കെ. അങ്ങനെ പോയതാകും.

ഈയിടെയായി ഡെങ്കി വന്ന കുറേ ആളുകളെ കാണാനിടയായി. അവരോടൊക്കെ ഞാനിതു പറഞ്ഞു. ആരും ചെവിതന്നില്ല. ഓ. മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലെ പ്രഫസറന്മാരും ആരോഗ്യമന്ത്രിയുമൊക്കെ തലകുത്തി നിന്നിട്ട് നടക്കാത്ത കാര്യമാണ് പപ്പായ നീരുകൊണ്ട് തീര്‍ക്കാന്‍ വരുന്നത് എന്ന മട്ടായിരുന്നു അവര്‍ക്കെല്ലാം. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച എന്റെ ഒരടുത്ത ബന്ധുവിനും പിടിച്ചു ഡെങ്കി. പ്ലേറ്റ് ലെറ്റ് കൌണ്ട് ഒരുലക്ഷത്തിനു താഴെയാണെന്ന് അറിഞ്ഞ ദിവസം തന്നെ പപ്പായ വിദ്യ പറഞ്ഞു നോക്കി. ആരും അത് ശ്രദ്ധിച്ചുപോലുമില്ല. ആളെ തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കല്‍ കോളേജ് ആശുപത്രിയില്‍ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തു. ഡ്രിപ്പായി ഇഞ്ചക്ഷനായി.. ചികിത്സ തകൃതിയായി നടന്നു.. പ്ലേറ്റ് ലറ്റ് കൌണ്ട് താഴേക്കുതന്നെ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവില്‍ 49000 ആയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ തന്നെ രണ്ടും കല്പിച്ച് പപ്പായ ജ്യൂസുണ്ടാക്കി. പെപ്സിക്കുപ്പിയിലടച്ചുകൊണ്ടുപോയി കുടിപ്പിച്ചു. പിറ്റേ ദിവസത്തെ ബ്ലഡ് ടെസ്റ്റില്‍ കൌണ്ട് 68000. ആളുകള്‍ക്ക് വിശ്വാസമായി പിന്നെ പപ്പായ നീര് പലേടത്തു നിന്നും വന്നു. കാഞ്ഞിരം പോലെ കയ്ക്കുന്ന നീര് നാലഞ്ചുതവണ വിഴുങ്ങി. രണ്ടു ദിവസത്തിനകം അവള്‍ വീട്ടിലെത്തി. ഇപ്പോള്‍ സുഖമായിരിക്കുന്നു.

ഇതിന്റെ ശാസ്ത്രീയ വശം ഒന്നറിയാന്‍ എന്തുവഴി എന്നു നോക്കി നെറ്റില്‍ തപ്പിയിറങ്ങിയതാണ്. അതാ കിടക്കുന്നു ലിങ്കസമാജം. ശാസ്ത്രീയ വശമല്ല. അനുഭവങ്ങള്‍. എന്നിട്ടെന്തേ എവിടെത്തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാലും പപ്പായച്ചെടികള്‍ കാണാന്‍ കഴിയുന്ന, ഡെങ്കി കൊണ്ട് കിടുകിടുങ്ങുന്ന നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ചര്‍ച്ചയാവുന്നില്ല!!! ആരുമെന്തേ ഇതിന്റെ ശാസ്ത്രീയത പഠിക്കുന്നില്ല!!!

കൂടുതല്‍ വായനയ്ക്ക്
ലിങ്കുകള്‍ ഇതാ
http://www.sundayobserver.lk/2010/07/25/fea02.asp
http://www.subconsciousascension.com/userfiles/file/DengueFeverRemedy.pdf
http://message.snopes.com/showthread.php?t=48383
http://shine.yahoo.com/healthy-living/papaya-leaf-juice-remedy-for-dengue-fever-252188.html
http://bert-firebert.blogspot.in/2011/09/dengue-fever-remedy-papaya-leaves.html
http://www.knowledgebase-script.com/demo/article-938.html
http://maxloh-something2share.blogspot.in/2009/02/dengue-fever-papaya-leaf-juice.html
http://atifkamal.blogspot.in/2011/09/dengue-fever-papaya-leaf-juice.html
http://www.earthclinic.com/CURES/dengue.html
http://www.mail-archive.com/better_personality@googlegroups.com/msg01796.html